Data publikacji: 2020-01-03

Autobusowe hybrydy

Solaris Bus&Coach jako pierwszy europejski producent rozpoczął w 2006 roku seryjną produkcję autobusów z napędem hybrydowym. Jednak pierwszym autobusem z takim napędem był Mercedes-Benz OE 302, który zaprezentowano w 1969 roku.

F 5.jpg
F 4.jpg
F 3.jpg
F 2.jpg
F 1.jpg
F 0.jpg

Autobus O302 pojawił się w 1965 r., ale świat poznał go podczas legendarnych Mistrzostw Świata w piłce nożnej odbywających się w Niemczech w 1974 r. Wszystkie zespoły startujące w tych mistrzostwach poruszały się autokarami O 302, pomalowanymi w barwach narodowych. Dziś Daimler intensywnie poszukuje autobusów, który przetrwały Mistrzostwa Świata. Podobno takie pojazdy znajdują się jeszcze w Afganistanie, byłych krajach Związku Radzieckiego i Indonezji.

Autobus O302 produkowano w kilku wersjach: miejskiej, międzymiastowej i jako ekskluzywny autokar turystyczny. Oferowano cztery rozstawy osi i wiele wersji wyposażenia. Był to bodaj ostatni autobus o jednolitej konstrukcji bez względu na przeznaczenie. W latach 70. zaczęto produkować niskopodłogowe autobusy miejskie i wysokopodłogowe – międzymiastowe. Wyróżnikiem wersji turystycznej O302 są panoramiczne, zakrzywione okna sięgające dachu. Pojazd powstał w okresie niemieckiego cudu gospodarczego i otrzymał chromowane obramowania wszystkich okien – charakterystyczne w tamtym czasie znamiona luksusu. O 302 był też pierwszym autokarem turystycznym Mercedes-Benz z indywidualną wentylacją dysz dla każdego siedzenia pasażera.

Co więcej, za dopłatą oferowano również klimatyzację. Autobus był reklamowany jako pojazd z „wyjątkowo skrupulatnie zaprojektowanym systemem wentylacji i ogrzewania”. Do napędu pojazdu oferowano wysokoprężne jednostki napędowe z bezpośrednim wtryskiem paliwa (nowość w Mercedesie) o mocy od 130 do 240 KM.

Hybryda

Podczas Salonu Motoryzacyjnego we Frankfurcie w 1969 r. zaprezentowano wersję OE302 autobusu miejskiego. Litera „E” oznaczała dodatkowy napęd elektryczny. Trakcyjny silnik prądu stałego miał ciągłą moc wyjściową 156 KM i szczytową 205 KM, która była wystarczająca do napędu autobusu miejskiego. Energia elektryczna dla silnika trakcyjnego była dostarczana przez pięć bloków akumulatorów kwasowo-ołowiowych z 189 ogniwami, o całkowitym napięciu roboczym 380 V i wydajności 91 kWh. Prędkość maksymalna autobusu wynosiła 70 km/godz., a zasięg około 55 kilometrów. W regularnej eksploatacji taki zasięg okazał się niewystarczający, a akumulatory o masie 3,5 tony – za ciężkie. Aby umożliwić normalne użytkowanie, OE302 został wyposażony w dodatkowy silnik wysokoprężny o mocy 38 kW (65 KM) pochodzący z samochodów dostawczych. Silnik spalinowy zainstalowano poprzecznie z tyłu i służył on do napędzania pojazdu, używanego na obrzeżach miast. Ze względu na wysokie koszty i kłopotliwą eksploatację, autobus z napędem hybrydowym nie cieszył się powodzeniem, w przeciwieństwie do wersji z napędem klasycznym, którą produkowano do 1974 roku.

Podobne artykuły

eBooster i MGU – nowe oblicze downsizingu

eBooster i MGU – nowe oblicze downsizingu

Niezależne elektryczne ogrzewanie postojowe

Niezależne elektryczne ogrzewanie postojowe

Zwiększona odporność na wstrząsy

Zwiększona odporność na wstrząsy

Bez tych akcesoriów nie możesz się obejść

Bez tych akcesoriów nie możesz się obejść